الذین قالوا ربنا الله ثم استقاموا تتنزل الملائکة علیهم الا تخافوا و لا تحزنوا
کسانی که گفتند خدای ما حقیقت است و سپس روی این حرف مقاومت کردند، فرشتگان را بر آنان نازل می کنیم که: "نترسید و غمگین نباشید".
قبلا هم نوشتم که بعد از کودتای ۲۲ خرداد دو گروه و دسته بودند که از این رخداد راضی و خشنود شدند. اول دسته ای از کودتاچیان بودند که به قول عزیزی "باند سیاه مخوفی که 120 سال مبارزه ما برای آزادی را به یغما می برد و در طول 30 سال اخیر بارها و بارها نظام و اپوزیسیون را فریفت (نمونه بزرگ آن پدیده ای بود که نتیجه اش شد 30 خرداد 60) دست سیاهش را رو کرده" و البته این روزها در سرکوب مردم سرزمینم بیشترین نقش را نیز داراست. اما دومین دسته نیز این روزها اصلا بیکار نیستند. آنها که شکستشان در ۲۲ خرداد سهمگین تر از شکست کودتاچیان بود همانها هستند که هنوز هم صدای مردم را نشنیده اند. تا دیروز بر طبل تحریم میکوبیدند و امروز وقیحانه سهم خود را در خروش حق طلبانه مردم ایران طلب میکنند. هنوز نفهمیده اند که آنچه در ایران میگذرد هیچ ربطی به آنها و آنچه میخواهند ندارد که اگر داشت برخورد با آن برای کودتاچیان بسیار ساده تر بود. چه بسا این روزها این گروه های غیر مردمی بدشان نمی آید که با کودتاچیان زد و بندی هم انجام دهند تا در پروژه های اعتراف گیریشان سهمی هم به آنها بدهند تا بتوانند دکانشان را آبادتر سازند. در حالی که تعدادشان حتی از موافقان کودتا هم کمتر است میخواهند به زور صدایشان را به جای صدای مردم جا بزنند و در این راه هم هیچ همراهی ندارند به جز کودتاچیان...
در وبلاگ امیرحسین نوشتم که این روزها چه حالی میدهد ایرانی بودن...آنگاه که تمام ملت های آزادی خواه جهان صدایشان را و خودشان را در تصاویری میبینند که مردم تو در کوچه و خیابان های ایران رقم می زنند. آنگاه که دیکتاتورهای امروز جهان از چین و کوبا تا حکومت های پادشاهی عربی چاره را تنها در سانسور صدای مردم ایران میبینند تا مبادا مردمشان از این سکوت سبز الگو بگیرند و مایه دردسرشان شوند. آنگاه که حتی پاکستانی ها و عرب ها که روزهای اول خوشحال از پیروزی احمدی نژاد بودند هم دیگر فهمیده اند که در ایران چه رخ داده و امروز از این خوشحالند که حداقل حکومتشان اینچنین به روی مردم بیگناه اسلحه نمیکشد...
چه شعرها که سروده شده و چه آهنگ ها که در رثای این اقیانوس سبز باشکوه ساخته شده اند...
***********************
پ.ن ۱:
"جهان با شما قدرت مقاومت بی خشونت را دریافت. در غریو سکوتتان شنیدیمش و در چشمانتان دیدیمش، آنگاه که آرام و صلح جو در برابر دستگاه وحشت نشسته بودید. شهامتتان ما را تکان داد و از ایثارتان الهام گرفتیم. از این که زنده ام تا شاهد جنبش شما باشم، احساس خوشبختی می کنم. دعاهایم، عشقم و پشتیبانیم نثارتان
جون بائز"
**********************
پ.ن ۲:
شعری برای دانشجوی شهید دانشگاه علم و صنعت کیانوش آسا سروده علی اسداللهی
