نتایج نهایی انتخابات پارلمانی کانادا را در اینجا می توانید ببینید
اما بازنده بزرگ انتخابات حزب لیبرال بود که کرسی های زیادی را از دست داد. حزب لیبرال که سال ها قدرت را به صورت مطلق در کانادا بر عهده داشت به دلیل فساد مالی و رشوه خواری رهبران آن محبوبیت خود را به شدت از دست داده است. در انتخاباتی که دیروز برگزار شد حتی حزب NDP هم توانست هفت کرسی بیشتر از انتخابات قبلی به دست بیاورد. در این میان حزب سبزها نتوانست هیچ کرسی به دست آورد که می توان این حزب را به همراه لیبرال ها بزرگترین شکست خورده ها دانست.
اما فکر می کنم کمپینی که احزاب مخالف هارپر ( که تمامی احزاب را شامل می شد) بر علیه او به راه انداختند می تواند الگوی مناسبی برای انتخابات پارلمانی باشد. این کمپین به این صورت بود که در ستادهای انتخاباتی تمام احزاب مراکزی تشکیل شده بود که بر اساس نظر سنجی ها در هر منطقه عمل می کرد. به عنوان مثال اگر کاندیدای محافظه کاران در یک منطقه تنها ۲۰۰۰ رای با نفر دوم فاصله داشت و این نفر دوم از حزب لیبرال بود این ستادها به افرادی که می خواستند به حزب NDP رای بدهند پیشنهاد می کردند تا رای خود را به حزب لیبرال بدهند و در عوض در منطقه ای دیگر که کاندیدای NDP فاصله نزدیکی با شکست دادن نماینده محافظه کاران داشت یک نفر که قصد رای دادن به لیبرال ها را دارد به جای آنها به NDP رای دهد. شیوه جالبی بود که به آن عنوان تعویض رای (Vote Exchange) داده بودند و با توجه به نتیجه انتخابات می توان آن را موفق دانست. البته چنین شیوه ای در کشورهایی قابل پیاده سازی است که رای دادن و سازمان حزبی تا حدودی جا افتاده باشد
به هر حال فرصت مناسبی که هارپر و محافظه کاران(که کپی جمهوری خواهان در کانادا هستند) می خواستند پیش از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا و انتخاب یک دموکرات به ریاست جمهوری( با توجه به پیشی گرفتن اوباما در نظرسنجی ها) از آن برای تشکیل دولت اکثریت استفاده کنند از دست رفت و هارپر ( که نسخه کانادایی بوش محسوب می شود) چندان جایگاه محکمی نخواهد داشت.
کانادایی ها بار دیگر نشان دادند که دولت اقلیت را بیشتر می پسندند چرا که در چنین دولتی حزب حاکم نمی تواند هر کاری که دلش خواست انجام دهد و برای انجام هر حرکتی باید موافقت حداقل یکی از احزاب مخالف را جلب کند و این به معنی توجه به خواسته های تعداد بیشتری از مردم می باشد.
