) در طول هفته تکون نمیخورن از سر جاشون به جز برای رفتن به سر کار ( و البته انصافا کار هم میکننا) آخر هفته اما اگر یه تکونی به خودشون بدن اینه که یه گشتی توی مرکز شهر بزنن و یه کلابی برن و مست کنن... حالا مهاجرا یه کمی با حال تر میشن و شاید یه باربی کیو هم توی حیاط خونه یا توی ایوونشون برقرار کنن...به خاطر همین توی محلات مهاجر نشین ( منظورم محلاتی هستش که مهاجران دسته اول تر هستن و هنوز به نسل اول و دوم نرسیدن) روزهای شنبه و یکشنبه سر ظهر که میشه حسابی بوی انواع و اقسام کباب میپیچه و خلاصه بساط کباب پزی حسابی به راهه
خدایی ولی ما ایرانیا از این نظر یه مقدار نسبت به اینا برتری داریم...اولا توی زمستون که برف و سرما هستش کمتر از اینا توی خونه خودمون میمونیم و بیشتر میزنیم بیرون و هیچ کاری هم که نکنیم میریم خونه یه دوست یا رفیق و خلاصه یه کاری واسه انجام دادن پیدا میکنیم حتی اگر این کار رفتن بی هدف به خیابون باشه...روزهای تعطیل که دیگه جای خودش رو داره...توی تابستون هم که انواع و اقسام مسافرت های کم خرج و گردش های خارج شهر و پارک رفتن اولویت اول رو داره تازه همه اینها با همه محدودیت های اجتماعی هستش که دولت و نیروی انتظامی برای مردم و خصوصا جوونها ایجاد می کنند...
اما خوب جالبه اینجا اصلا اینجوری نیست...اصلا اهل بیرون رفتن زیاد نیستن اینا...ترجیح میدن حتی توی همین روزای آفتابی و خیلی عالی هم توی خونه بشینن و مشروب بخورن و سیگار بکشن و بخوابن... شاید به خاطر همین تفاوت اساسی هستش که اگر توی این روزهای تعطیل به خارج از شهر برین علی رغم جمعیت نه چندان زیاد ایرانیای مونترال ( خصوصا در مناطقی به جز غرب مونترال) احتمال خیلی زیادی داره که با گروهی دیگر از ایرانیا که برای تفریح به دامن طبیعت رفتن برخورد کنین...
نمیدونم در این مورد شاید اشتباه کنم اما فکر می کنم ما ایرانیا به خاطر همین محدودیت هایی که حکومت در این سی ساله برقرار کرده یاد گرفتیم که خیلی بیشتر از مزیت های طبیعت اطرافمون استفاده کنیم و ازش لذت ببریم...
