روزنوشته ها

خطوط تلفن در آمریکای شمالی با پیش شماره ۱ قابل دسترسی هستند... همانطور که قبلا هم گفته ام شرکت های مختلفی هستند که خدمات تلفن و اینترنت و تلویزیون رو با هم میدن. برای تلفن یک آبونمان ثابت دریافت میشه که هیچ ربطی به میزان استفاده شما از تلفن نداره و شما حتی اگر در طول ماه یک تلفن هم نزنید باید آنرا بپردازید و اگر ۲۴ ساعت هم پای تلفن باشید باز باید همانرا بپردازید البته این تنها برای تلفن های محلی است و برای تلفن زدن به هر نقطه ای خارج از شهر باید کد آن محل را بعد از عدد ۱ بگیرید که شرکت ارائه دهنده خط تلفن شما را برای آن شارژ می کند. شرکت های مختلف و بسیار زیادی خدمات تلفن خارج از شهر و راه دور را ارائه می دهند که می توان به صورت آنلاین در آنها ثبت نام کرد یا کارت تلفن آنها را از مغازه ها خریداری کرد. سیستمی که در حال حاضر ما از آن برای تلفن زدن به ایران استفاده می کنیم مربوط به شرکت استارتک هستش که از نظر کیفیت خطوط بر دیگران برتری نسبی داره...بگذریم که این برتری نسبی در زمان های شلوغ مثل عید نوروز هیچ فایده ای نداره و عملا تماس با ایران غیر ممکن هستش جز این شرکت های بسیاری در این حوزه مشغولند و اکثرشان هم در ونکوور هستند( این را مطمئنم چون اکثر تلفن های فروش خدمات از ونکوور هستش) تقریبا هر چند هفته از یکی از این شرکت ها تماس می گیرند و با کلی وعده و وعید درخواست می کنند که سیستم تلفن راه دور را از شرکت آنها بگیریم. خیلی اوقات هم البته این شرکت ها به صورت توخالی و تقلبی تشکیل می شوند و تنها یک حاشیه امن برای مالیات دهندگان عمده ایجاد می کنند که خود داستان مفصلی دارد.